آشنایی با آرتروز در سالمندان به بحث درمان و پیشگیری از آرتروز میپردازد .با افزایش سن بچه های نسل انفجار

اطلاعات ، انتظار می رود جمعیت بزرگسالان بالای  65 سال تا سال 2050 به 22 درصد افزایش یابد.

علاوه بر سایر بیماری‌های مزمن – مانند دیابت ، فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی ، افراد مسن بیشتر از سایر

بخش‌های جمعیت از روماتیسم مفصلی ( Ra)  ) و آرتروز زانو (OA ) )رنج می‌برند.

آرتروز می تواند منجر به درد مزمن (شایع در افراد مسن) شود و می تواند منجر به افسردگی و اختلالات خواب

و همچنین افزایش هزینه های مراقبت های پزشکی شود.

 

مدیریت آرتروز یا به طور کلی مدیریت یک درد مزمن؟

 

از جمله انتخاب یک برنامه درمانی مناسب در سالمندان – به دلیل عوامل زیادی می تواند پیچیده باشد.

از جمله این عوامل می توان به داروهای متعدد، بیماری های متعدد ، تداخلات دارویی

احتمالی ، کاهش عملکرد داروها و تغییر اثر داروها اشاره کرد.

 همه این عوامل منجر به چالش هایی در دستیابی به نتایج درمانی خوب می شود

روماتیسم مفصلی

 

روماتیسم مفصلی، یک بیماری خودایمنی مزمن ، یک بیماری التهابی سیستمیک است که باعث تخریب ، درد ،

تورم و سفتی مفاصل می شود.

تخریب تدریجی مفاصل می تواند منجر به آسیب دائمی و بدشکلی شود و یکی از علل شایع ناتوانی است.

با این حال، علت اصلی این اختلال خود ایمنی ناشناخته است.

علائم اصلی روماتیسم مفصلی معمولا در سنین 25 تا 50 سالگی شروع می شود.

علاوه بر تورم و سفتی ، آنها شامل درد دو طرفه هستند – به عنوان مثال ، در ابتدا در پاها ، دست ها و مچ دست.

درد همچنین می تواند در نواحی دیگر مانند لگن ، زانو ، شانه ها و گردن ایجاد شود. از آنجایی که روماتیسم

مفصلی روی کل بدن تأثیر می گذارد ، علائم دیگری – مانند تب ، کاهش وزن ، خستگی و از دست دادن اشتها –

ممکن است بوجود بیاید.

 

آرتروز بیماری مزمن سالمندی

 

تشخیص روماتیسم مفصلی شامل معاینه فیزیکی همراه با آزمایش خون برای وجود فاکتور

 

آرتروز (آنتی بادی که در بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی یافت می شود) است. وجود

 

پروتئین واکنشی (مسئول برخی از اختلالات التهابی)؛ و نرخ رسوب گلبول قرمز بالا.

 

آرتروز

 

برای آشنایی با آرتروز در سالمندان باید بدانیم که  آرتروز زانو ، شکل رایج بیماری مفصلی، عموماً افراد بالای 60

سال را مبتلا می کند. اغلب با درد، محدودیت حرکتی و ناتوانی همراه است

آرتروز زانو معمولاً مفاصل تحمل کننده وزن را تحت تأثیر قرار می دهد و معمولاً با زوال یا شکست مفصل همراه

است.

برخلاف روماتیسم مفصلی ، هیچ آزمایش تشخیصی خاصی برای آرتروز زانو وجود ندارد.

علائم بالینی معمول درد در ابتدا هنگام استفاده از مفصل است. بعداً ممکن است در هنگام استراحت درد ایجاد

شود. فعالیت طولانی مدت ممکن است شرایط را تشدید کند و استراحت ممکن است درد را کاهش دهد

هدف درمان کاهش درد و تأثیر آن بر بیمار و ارتقاء کیفیت زندگی او است.

 

مدیریت درمان آرتروز

 

آیا درمان آرتروز به طور کلی از طریق ترکیبی از درمان دارویی و غیر دارویی حاصل می شود؟

درمان با هدف به حداقل رساندن درد و ایجاد تأثیر بر روی بیمار انجام می شود

 

عملکرد روزانه و کیفیت زندگی

 

درمانهای غیردارویی شامل آموزش بیمار و مراقبت ، ورزشر، کنترل وزن و روش‌های  حرارتی (بکار بردن گرما یا سرما) است.

مدیریت موثر درد بیشتر از طریق داروهای ضد درد ( داروهای ضد التهابی و استامینوفن به دست می آید. تکنیک

های تهاجمی ( تزریق کورتون ) ؛ و حتی مواد مخدر با این حال، استفاده از مواد مخدر در افراد مسن به دلیل

ترس از اعتیاد یا مصرف غیرقانونی مواد مخدر همچنان موضوعی بحث برانگیز است.

با این وجود، دستورالعمل اخیر پزشکان متخصص ، استفاده از مواد مخدر را در موارد درد شدید آرتروز تجویز

نمی کند.

 

مدیریت آرتروز مفصلی

 

آشنایی با آرتروز در سالمندان  و مبحث درمان دارویی روماتیسم التهابی شامل داروهای ضد التهابی با تاکید

بر مهارکننده های جدید شامل آنزیمهای ساختاری است.

که التهاب را با خطر کمتر سمیت گوارشی کنترل می کند.

کورتونهای خوراکی و داخل مفصلی با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته‌اند، اما باید مشخصات عوارض جانبی را

به‌ویژه در افراد مسن در نظر گرفت.

همچنین در روماتیسم مفصلی از داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری استفاده می شود که به طور

گسترده برای کنترل پیشرفت بیماری استفاده می شود.

برخی از عوامل اولیه عبارتند از داروی پلاکونیل ، داروهای ترمیبی از ضد باکتری و ضد التهاب و متوترکسات، که به

طور سنتی استاندارد طلایی شناخته میشوند.

و درمان اولیه به دلیل مصرف یک بار در هفته و اثربخشی آن.

داروهای های ضد روماتیسمی نسل جدید اثر خود را با تضاد فاکتور های سیتوکین  که در فرآیند التهابی منجر

به روماتیسم التهابی دخیل است، اعمال می کنند.

این عوامل به تازگی توسعه یافته عبارتند از داروی رمی کید ، داروی انبرل و  آمپول آدالیموماب

علاوه بر این ، داروی آناکینرا  Kineret) )، سیتوکین (یک مولکول‌های پروتئینی محلول در آب ) ضد التهابی ، برای

مصرف یک بار در روز از طریق تزریق زیر جلدی در دسترس است.

 

مدیریت آرتروز

 

آشنایی با آرتروز در سالمندان با درمان دارویی در آرتروز زانو شامل استامینوفن ، داروهای ضد التهابی و اغلب مواد

مخدر برای درمان درد متوسط ​​تا شدید است.

استفاده از داروهای ضد التهابی در افراد مسن می تواند منجر به عوارض جانبی  دستگاه گوارش شود.

با استفاده از گیرنده های سلولی مثل هیستامین ، مهارکننده های پمپ پروتون یا میزوپروستول، می توان این

علائم منفی را کاهش داد.

با این وجود، استامینوفن در مقدارهای مصرف کافی می تواند جایگزین ایمن تری باشد.

گزینه دیگری که داروسازان توصیه می کنند درمان موضعی با کپسایسین است که ماده  P را که یک واسطه درد

است، مهار می کند.

باید به بیماران کمک مراقبین سلامت سالمند موسسسه  http://tavanbakhshco.com به توصیه شود که نتایج

بهینه با کپسایسین زمانی حاصل می شود که به  طور مرتب از آن استفادهشود.

 

نقش داروساز

 

راه‌های زیادی وجود دارد که داروسازان می‌توانند اطمینان حاصل کنند که بیماران مسن‌تر روند مصرف دارویی خود

را درک کرده و به آن پایبند هستند و در نتیجه به نتایج مطلوب دست می‌یابند.

مشاوره به بیماران در مورد نام داروها ، دلیل تجویز آنها ، نحوه مصرف آنها و همچنین عوارض جانبی می تواند

آگاهی آنها را افزایش دهد.

با این حال، رسیدگی ویژه باید در نظر گرفته شود، و درمان باید متناسب با نیازهای فردی بیمار باشد

داروسازان، به عنوان اعضای جدایی ناپذیر تیم مراقبت های پزشکی ، واجد شرایط هستند تا به سالمندان در

مورد بهترین روش مدیریت درد با حداقل عوارض جانبی و سمیت آموزش دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر به

http://www.pharmacytimes.com مراجعه کنید.